Hunt: Showdown 1896 – Fear The Reaper

To DLC zawiera jednego łowcę, dwie bronie, jedno narzędzie i jeden awatar:

– Kosiarz (łowca)

– Uciszacz (Specter 1882 Shorty)

– Memento Mori (Centennial)

– Kosa (topory do rzucania)

– Kosiarz (awatar)

Kosiarz

Pamięć zawodziła Claega Greya. Gdy zaczynał odpływać, przy życiu trzymało go tylko jedno: zabijanie. Rodzina Claega rozpaczliwie o niego walczyła, dlatego też wysłała go do DeSalle, gdzie mógł mordować bez przeszkód.

Uciszacz

Po mniej więcej miesiącu owocnych łowców Emma zachęciła Claega, dając mu strzelbę Specter 1882 Compact, która według niej pasowała do jego nowego wizerunku, gdyż była zszargana, ale też potężna. Splamiona, lecz cudowna.

Memento Mori

Wszystkie kule mają znaczenie w komorze tego karabinu Winfield M1876 Centennial, a Claeg zna wagę każdej z nich. Choć strzelanie przynosi ukojenie, wiąże się też z utratą życia i rozpaczą.

Kosa

Przyjaciel Claega z dzieciństwa, Jim Mathis, został u jego boku, nawet gdy wspomnienia Kosiarza zaczęły zanikać. Claeg był zrozpaczony, gdy uświadomił sobie, że toporem do rzucania rozciął swojemu przyjacielowi gardło.

Kosiarz (awatar)

Claeg Grey przywdział maskę i szatę nie dla siebie, lecz dla dobra swojej rodziny. Coś zmąciło jego spokój po raz pierwszy, gdy wykonywał sprawunki dla swojej żony Emmy. Pocałował ją na pożegnanie i wsiadł na konia, aby wyruszyć do miasta, ale kiedy zamrugał ponownie, był już pięć mil od domu, a jego koń leżał, brocząc krwią z gardła. Claeg, pokryty posoką, pokonał drogę powrotną do domu, wzbudzając panikę żony, dzieci i przyjaciół.

Od tej pory Claeg musiał się koncentrować na każdym, nawet najdrobniejszym zajęciu. Praca na farmie stała się niemal niemożliwym przedsięwzięciem, a jego dzieci łkały po kątach, gdy mylił ich imiona i twarze. Emma zaprowadziła go do niezliczonych lekarzy, którzy nie potrafili nazwać jego dolegliwości, ale każdy napotkany duchowny powtarzał, że nad ciałem Claega władzę przejmuje demon, a on sam pilnie potrzebuje zbawienia. Dobrzy chrześcijanie biadali: „Demona zadowoli jedynie ofiara! Powstrzymaj go, nim będzie za późno”.

Czas na powstrzymanie Claega nigdy jednak nie nadszedł, a kiedy pewnego dnia obudził się z krwią przyjaciela na swoim toporze do rzucania, jego zawodzenie odbiło się echem w całym mieście. To śmierć przywiodła Claega do zmysłów, więc Emma zaprowadziła go do człowieka w DeSalle, o którym wiedzieli, że para się śmiercią.

Claeg podążył w jego ślady, budząc się dopiero wówczas, gdy jego ręce splamiła krew, a ofiara wydała swojej ostatnie tchnienie. Niezliczona ilość musiała umrzeć, aby on, na swój sposób, nie umarł. Żeby pamiętał powód, dla którego wiedzie tę podłą egzystencję. Żeby pamiętał śmiech swoich pociech i dotyk żony. Żeby żaden demon nie mógł zająć jego miejsca.

Claeg Grey przywdział maskę i szatę nie dla siebie, lecz dla dobra swojej rodziny. By nikt nie poznał jego prawdziwego oblicza. By jego bliscy mogli wreszcie odnaleźć spokój. I żeby on sam mógł odnaleźć czystość w swobodnym zadawaniu śmierci.