Hunt: Showdown 1896 - Taker of Trophies

To DLC zawiera jednego łowcę, dwie bronie i jedno narzędzie:

– Kolekcjoner Czaszek (łowca)

– Skryty Cios (Krag Sniper)

– Ugryzienie Kłamcy (pistolet Sparks)

– Wąż w Trawie (pułapka na niedźwiedzie)

Kolekcjoner

Kolekcjoner Czaszek kieruje się wrodzoną dumą. Wszystkie uzbierane przez niego trofea odebrano ofiarom, gdy jeszcze żyły. Runy wyryte w jego masce służą za przynętę – mają zwabić na teren łowiecki jak najdzikszą i najbrutalniejszą zwierzynę.

Skryty Cios

Strach przenika do kości i przeklina każdego, kto zabiera je na pamiątkę – im większa panika przed śmiercią, tym potężniejsza klątwa. Kolekcjoner Czaszek używa tego Kraga Sniper, by ofiara nie zdążyła poczuć przerażenia.

Ugryzienie Kłamcy

Niektórzy łowcy przechwalają się eliminacją celu. Opowiadają ubarwione historie o strzelaninach i pokonanych potworach. Jeśli nie mają trofeum lub innego dowodu swych osiągnięć, Kolekcjoner Czaszek natychmiast wysyła tym pistoletem Sparks kulę dokładnie tam, skąd pochodzi kłamstwo.

Wąż w Trawie

„Kres marzyciela nadchodzi, gdy ten biega z głową w chmurach i stawia stopę na wężu”. Kolekcjoner Czaszek stworzył tę pułapkę na niedźwiedzie, by ukarać łowców, którzy tak bardzo skupiają się na liczeniu trofeów, że nie zwracają uwagi na otoczenie.

Czaszki służyły za trofea już od czasów, gdy jaskiniowcy po raz pierwszy unieśli maczugi. Są prawdziwym symbolem wartości myśliwego i znaczą więcej niż jakiekolwiek opowieści o zaszlachtowanych ofiarach. Właśnie dlatego łowcy zamilkli, gdy Kolekcjoner Czaszek wszedł do chaty. Miał przy sobie dość czerepów, by wszyscy zrozumieli, że całe życie poświęcił zabijaniu bestii. Niektóre z nich były tak rzadkie, że świat już o nich zapomniał. Kości same przekazywały te historie. Szpon na pasie mężczyzny opowiadał o tygodniu wspinania się na mroźne szczyty, by podciąć gardło ogromnego orła. Przypominające szable zęby na plecach opisywały legendę, wedle której łowca przebił prymitywną włócznią ostatniego przedstawiciela gatunku na burzliwych równinach.

Po przeczesaniu całego świata w poszukiwaniu jeszcze rzadszych ofiar Kolekcjoner Czaszek popadł w rozpacz. Zabrakło mitów, które mógłby upolować. Jego zabójstwa stały się rytualne i jeszcze bardziej niebezpieczne. Tropił narwale, odcinał im rogi i przebijał nimi niedźwiedzie polarne. Rozrywał węże boa na pół ponad ceremonialnymi ogniskami. Patroszył wilki, ciągnął padlinę w góry i układał ją w pentagramy, by przyzwać jeszcze większą zwierzynę.

Każde okultystyczne zabójstwo zsyłało na niego wizję prowadzącą na południe. Znalazł tam ślady olbrzymich stworzeń. Powietrze wokół tropów zatruwał smród zła i zgniłego mięsa. Rybacy opowiadali o przeraźliwych krzykach przepełniających noc. Myśliwy zaczął śledzić wyrzutków wkraczających na te ziemie. Podsłuchał opowieść o prehistorycznym aligatorze, któremu towarzyszyły błyskawice i smoła. Doszły go szepty o pająku tak wielkim, że mógłby zabić bizona, i demonach przyzywających ogień.

Z czasem Kolekcjoner Czaszek pochwycił jednego z takich łowców. Ukradł mu rytualny zastrzyk, dzięki któremu uzyskał dostęp do nieskończonego źródła ofiar. Czekał go ropiejący raj – miejsce, które mógł nazwać domem.