Hunt: Showdown 1896 - Taker of Trophies

Bu DLC bir Avcı, iki silah ve bir alet içerir:

- Kafatası Koleksiyoncusu (Avcı)

- Gizli Saldırı (Krag Keskin Nişancı)

- Isıran Yalan (Sparks Tabanca)

- Çayırdaki Yılan (Ayı Kapanı)

Kafatası Koleksiyoncusu

Kafatası Koleksiyoncusu kendini ilkel bir gururla besler. Koleksiyonundaki ganimetlerin hepsini avı hâlâ nefes alırken almıştır. Maskesindeki işaretler, en vahşi ve yabanıl av hayvanlarını kendi avlanma alanına çekmek için oyulmuştur.

Gizli Saldırı

Korku kemiklere kadar işler ve onları bir ıvır zıvır olarak kullanabilecek herkesi lanetler. Ölümden önceki panik ne kadar büyükse lanet de o kadar büyük olur. Kafatası Koleksiyoncusu, bu Krag Keskin Nişancı ile avının içine bir anlığına bile korku sızmasına izin vermez.

Isıran Yalan

Bazı Avcılar bir Hedefi devirmekle övünür. Hikâyelerini çatışmalarla ve canavarları alt etmekle süslerler. Kupaları veya kanıtları yoksa, Kafatası Koleksiyoncusu bu Sparks Tabanca ile yalanlarının kaynağını bir kurşunla yok eder.

Çayırdaki Yılan

"Hayalperestlerin sonu, başları bulutlarda ve ayakları bir yılanın üzerindeyken gelir." Kafatası Koleksiyoncusu bu Ayı Kapanını ödüllerini saymakla meşgul olup etrafını fark edemeyen Avcıları cezalandırmak için tasarladı.

Mağara adamlarının sopa kullanmayı öğrenişinden bu yana kafatasları ganimet olarak saklanagelmiştir. Bunlar bir Avcının şanının asıl göstergesidir ve insanların nezdinde, katledilmiş kurbanla ilgili izhar edilebilecek bütün kelimelerin ötesinde bir ağırlığa sahiptir. İşte bu sebeptendir ki Kafatası Koleksiyoncusu ne zaman bir mekâna adımını atsa Avcılar sessizliğe bürünürdü. Üzerinde hayvan avlamaya adanmış bir hayatın izlerini yansıtan kafatasları taşırdı. Avlarından bazılarına o kadar ender rastlanırdı ki dünyanın çoğu bunların adını sanını unutmuştu bile. Öykülerini kafatasları anlatırdı. Belinde asılan pençe, bir haftasını dev bir kartalın boğazını kesmek için buz kaplı tepelere tırmanarak harcayışının hikâyesini anlatırdı. Sırtında asılan keskin diş bir efsaneyi, Kafatası Koleksiyoncusu'nun fırtınanın temizlediği bir ovada türünün son örneği olan bir canlıyı ilkel bir mızrakla deşişini tarihe not düşüyordu.

Kafatası Koleksiyoncusu en nadir avların peşinde dünyayı karış karış dolaştıktan sonra kendini umutsuz düşüncelerin kollarında buldu. Artık avlayacağı hiçbir efsane kalmamıştı. Ayin havasında, daha tehlikeli şekilde can almaya başladı. Narvallerin izini sürdü, boynuzlarını kesip kutup ayılarını şişleme aracı olarak kullandı. Ayin ateşlerinin üzerinde anakondaları ortadan ikiye ayırdı. Kurtların organlarını dışarı döktü, leşlerini dağlara taşıdı ve daha büyük bir av çekmek için beş köşeli yıldızların içine koydu.

Doğaüstü ayinlerle aldığı her bir can onu güneye yönlendiren tasavvurlar doğurdu. Orada heybetli canavarların izlerini buldu. Etraflarındaki hava kötülük ve çürük et kokusuyla zehirlenmişti. Balıkçılar gece boyunca yankılanıp akıllara musallat olan çığlık ve feryatları anlattı. Kafatası Koleksiyoncusu bu bölgelere giren serserilerin gizlice peşine takıldı. Katran kokusu ve yıldırım sesleriyle çalkalanan, tarih öncesi çağlardan kalma bir timsahın öykülerine kulak misafiri oldu. Bufalo ve ateş çağıran iblisleri öldürecek kadar dev bir örümceğin bahsi çalındı kulağına.

Nihayetinde Kafatası Koleksiyoncusu bu Avcılardan birini tuzağa düşürdü. Ayin iğnesini çaldı ve ona sonsuz av sağlayan bir kaynağa kavuştu. Kendini evinde hissedeceği hastalıklı bir cennet onu bekliyordu.