Hunt: Showdown 1896 - When Shadows Dance

Bu DLC bir Avcı, iki Silah ve bir Alet içerir:

- Hayalî (Avcı)

- Karagöz (Springfield 1866)

- Hacivat (Scottfield Seri)

- Lamba (Alarm Mekanizmalı Tuzak)

Hayalî

Hayalî, zaman zaman aydınlık ve karanlıktan hikâyeler çıkarmak için ikna edilebilir. Bu oyunlarda birbirine zıt mizaçlara sahip iki adam yer alır. Biri açıkgözlü, diğeri kibirlidir. Hayalî, karşıt güçleri kontrol etmede ustadır. Düşmanlarını önce büyüler, sonra da cezalandırır; son nefeslerine kadar hepsini bir kukla gibi oynatır.

Karagöz

Hayalî'nin Springfield 1866'sı olan Karagöz, onun iradesini doğrudan yerine getirir. Silah, Hayalî'nin elindeyken öldürme güdüsü ani bir parıltıyla belirir ve içindeki en karanlık arzuları ortaya çıkarır.

Hacivat

Hayalî'nin Scottfield Model 3 Seri'si olan Hacivat, ona büyük bir nezaketle hizmet ediyor. Aklıselim olmak gerektiğinde ondan iyi bir arkadaş bulunamaz. Birinin hızlı ama zarif, doğrudan ama sofistike bir şekilde öldürülmesi gerektiği zamanlar için birebirdir.

Lamba

Hayalî'nin Alarm Mekanizmalı Tuzağı olan Lamba, çocukken onu ilk kez büyüleyen, gölgeler yardımıyla ona neşeli oyunlar sunan amcasının kullandığı gaz lambasından yapılmıştır. Parçalanan bu kıymetli aile yadigârı, Hayalî tarafından tıpkı kendisi gibi bir hikâyesi olan kaba bir silaha dönüştürüldü.

Gecenin karanlığında gölgeler ateş ışığında dans ederken, karanlıkta dik dik bakan gözler yoksa Gölge Ustası gösterisini yapmak için ikna edilebilir. Ortaya iplikten bir kumaş çıkar ve nüktedan Karagöz ile mağrur Hacivat tanıtılır. Hayalî'nin Türkçeden İngilizceye çevirisi çok mükemmel olmasa da Karagöz ile Hacivat arasındaki itiş kakış en ciddi Avcıyı bile güldürmeyi başarabilir.

Hayalî'nin hayatı masallar ve bilmecelerle örülüdür; ikiye ayrılan bir zihnin sonucudur bu durum. Bazı detaylar üzerinde mutabık kalınmıştır. Bir zamanlar kahraman bir askermiş, hatta Padişah bile onu tanıyormuş. Gündüzleri savaş meydanlarında, geceleri ise babasının ona öğrettiği gölge oyunlarıyla insanları neşelendirerek geçirirmiş. Sonraları Amerika'ya kaçmasına neden olan bir şey oldu. Orada kan dökmeyi bıraktı ve seyyar gösterilerde, perişan hâldeki karnavallarda ve berbat sirklerde yer alarak ekmeğini çıkarmaya çalıştı. Bu durum onu ya tatmin etmedi ya da ona çok fazla geldi. Zira çok geçmeden kendini yine gölgelerin ardında avlanırken, avlarını bir kukla gibi adım adım ölümlerine götürürken buldu.

Hayalî'nin gösterileri gereğinden fazla sürerse aydınlık ve karanlığın arasında yapılan basit bir oyun olmaktan çıkıp bambaşka bir şeye dönüşüverir. Karagöz ile Hacivat'ın sarsak hareketleri bir anda akıcı hâle gelir, sanki kendi ciğerleri varmış gibi konuşmaya başlarlar, vücutları âdeta ete kemiğe bürünür ve o yırtık pırtık kumaşın arkasında resmen hayat bulurlar.

İşte o zaman Karagöz ile Hacivat kendi memleketlerinde duyulmamış bir hikâyeyi anlatmaya başlar. Artık bir arkadaştan fazlası olan ikili talihsizlikler yaşar: Hacivat, Kafes'in karanlık bir hücresine ya da süslü bir odasına kapatılmış hâldedir. Karagöz ise bir plan hazırlar. İkili kanlı bir kavgaya tutuşur ve her ikisinin de yüzü tanınmayacak hâle gelir. Aralarını düzeltirler, yaralarını sararlar ve biri hapisten çıkarken diğeri orada kalır. Her ikisi de Karagöz'ün o meşhur sözünü söyleyerek yola çıkar: Bir günah işlediysek affola.